Müzenin kamusallığının sanat yoluyla eleştirisi
Göster/ Aç
Erişim
info:eu-repo/semantics/openAccessTarih
2015Yazar
Anadolu Üniversitesi, Güzel Sanatlar Fakültesi
Karaca, Gülçin
Üst veri
Tüm öğe kaydını gösterKünye
Karaca, G. (2015). Müzenin kamusallığının sanat yoluyla eleştirisi. Sanat ve Tasarım Dergisi, 5 (8), 62-74.Özet
21. yüzyılda Avrupa ülkelerindeki, Amerika’daki ve Türkiye’deki bienallerde, sergilerde ve
sokaklarda sıkça örneklerine rastlanan katılımcı ve ilişkisel sanat örnekleri, sanatın geleneksel
özelliklerini kullanmaz.
Katılımcı ve ilişkisel çalışmalar, geleneksel sanat anlayışındaki gibi, izleyiciye tamamlanmış
sanat çalışmasını sunmak yerine, izleyiciyle, sanat çalışmasının ve sanatçının iletişime geçmesini amaçlar.
Bu çalışmada, sanatın geleneksel olarak kamuya sunulma şeklinin nasıl başladığı, müzelerin
oluşma süreci, kamusal olarak nitelenen müzelerin kamusallık kavramına uygun olup olmadığı, müzelere yönelik eleştirilerin hem sanatçılar hem kamudaki diğer bireyler tarafından nasıl
başlatıldığı ve bu eleştirilerden sonraki süreç araştırılmıştır. In 21th century, the examples of relational and participatory art works which can be often seen
at the bienalles, exhibitions and streets of Europian countries, America and Turkey, don’t use the
traditional specialities of art.
The relational and participatory works aim to make a connection between the viewer and the
art work and sometimes between the artist instead of showing the final work of art to the viewer.
In this study, how the traditional system of showing the final work of art was started, the period
of the museums were occured, if the museums called as public are really public according to the
meaning of the concpt of publicity, how the criticisms about museums were began and the period
after these comments were researched.